RSS

Armenian Open Legal Tumblog

Հայ բաց իրավաբանական բլոգ

Հեղինակ`

Օրենք-օրենսգիրք կոլիզիոն փոխհարաբերությանհիմնախնդիրը ՀՀ իրավական համակարգում։ Մեկնաբանման լուծումներ։

Նախաբան*

Երբ օրենքի և օրենսգրքի միջև առկա է հակասություն, ապա ո՞րն է գերակա:

Համաձայն գործող «Իրավական ակտերի մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի 24-րդ հոդվածի 1-ին մասի`

«Հայաստանի Հանրապետության իրավական ակտերը գործում են Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության և սույն օրենքով սահմանված` առավել բարձր իրավաբանական ուժ ունեցող ակտերի գերակայության սկզբունքի հիման վրա»:

Սա նշանակում է, որ Հայաստանի Հանրապետությունում իրավական կոլիզիաները** լուծվում են իրավական ակտերի գերակայության սկզբունքի հիման վրա: Հետևապես օրենքի և օրենսգրքի միջև վերը նշված հակասության հարցը կոլիզիոն հարց է:
…շարունակել

Բաժին` Հոդված. 11.12.2013թ.

Հեղինակ`

Պետությունն ինքն իրեն չպետք է հարկադրի։ Բիզնեսի միջոցների ապահովության և պետության ռիսկերի խնդիրներ

Հայաստանում դատարանների դատական ակտերի, ինչպես նաև արբիտրաժային տրիբունալների վճիռների և Ֆինանսական համակարգի հաշտարարի որոշումների կատարումն ապահովվում է հարկադիր կատարմամբ ՀՀ Արդարադատության Նախարարության Դատական ակտերի հարկադիր կատարումն ապահովող ծառայության (ԴԱՀԿ) միջոցով։ Այս հարաբերությունները կարգավորվում են Դատական ակտերի հարկադիր կատարմասն մասին ՀՀ օրենքի դրույթներով (տես Դատական ակտերի հարկադիր կատարման մասին 1998թ. մայիսի 5-ի ՀՕ-221 ՀՀ օրենքը, ՀՀՊՏ 1998.06.15/12(45), ԱԺ,19.03.2012,ՀՕ-105-Ն դրությամբ, այսուհետ ԴԱՀԿ օրենք)։

Կարգը տարածվում է նաև այն դեպքերի վրա, երբ պարտապանը պետությունն է ի դեմս իր մարմինների, և դիմողը ակնկալում է դատական ակտի արդյունքը պահանջել պետությունից։

Բիզնես ոլորտին առնչվող իրավիճակներում պետությունը սովորաբար պարտապան լինում է վարչական հարաբերություններում, մասնավորապես, երբ ստուգման ակտի վիճարկման արդյունքում պետք է ավել վճարված հարկ վերադարձվի բիզնեսին կամ երբ օրինակ կիրառվել է հայցի ապահովման միջոց, արգելանք է դրվել բիզնեսի միջոցների վրա, այնուհետև արգելանքի միջոցի բողոքարկման արդյունքում արգելանքը վերացվել է։
…շարունակել

Բաժին` Հոդված. 27.09.2013թ.
Առարկա: , , .

Բաժին` Հրապարակում, Տեղեկատվություն. 18.08.2013թ.

ԳԻՐՔ։ ՓԱՍՏԱԲԱՆԱԿԱՆ ԳՐԱՍԵՆՅԱԿԻ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒՄ, Ս. Ասատրյան, Ա. Օրբելյան

ՆԵՐԲԵՌՆԵԼ

ՓԱՍՏԱԲԱՆԱԿԱՆ ԳՐԱՍԵՆՅԱԿԻ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒՄ,  Արամ Օրբելյան, ի.գ.թ., ՀՀ Արդարադատության փոխնախարար,  Սեդրակ Ասատրյան, «Կոնցեռն-Դիալոգ» փաստաբանական ընկերության տնօրեն, փաստաբանՓԱՍՏԱԲԱՆԱԿԱՆ ԳՐԱՍԵՆՅԱԿԻ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒՄ,
Արամ Օրբելյան, ի.գ.թ., ՀՀ Արդարադատության փոխնախարար,
Սեդրակ Ասատրյան, «Կոնցեռն-Դիալոգ» փաստաբանական ընկերության տնօրեն, փաստաբան
Ներբեռնել

Բաժին` Հրապարակում. 25.05.2013թ.

Արամ Օրբելյան, Անշարժ գույքի առուվաճառքը կառուցվող շենքում

http://orbelyan.wordpress.com/2013/02/21/00/

Հրապարակել է ը, Հոդված բաժնում. 04.03.2013թ.

Հեղինակ`

Բնօրինակ թե պատճեն, Վարչական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետի և 2-րդ մասի փոխհարաբերության խնդիրը

ՀՀ Վարչական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետի և 2-րդ մասի՝ հայցադիմումը (և կից փաստաթղթերը) բնօրինակ թե պատճենը ֆինանսների կառավարման մարմնին ուղարկելու հարցի տարբեր կարգավորումը իմաստ չունի:

Համաձայն ՀՀ Վարչական դատավարության օրենսգրքի 73 հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետի հայցադիմումին կցվում են՝

սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված դեպքում հայցադիմումը պետական ֆինանսների կառավարման մարմնին սույն օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով սահմանված կարգով ուղարկելը հավաստող փաստաթղթերը:

Նույն հոդվածի 2-րդ մասում ամրագրված է՝

Այն դեպքում, երբ գործով որպես պատասխանող հանդես է գալու վարչական մարմինը կամ պաշտոնատար անձը, հայցվորը հայցադիմումի և դրան կցվող փաստաթղթերի պատճենը ուղարկում է նաև պետական ֆինանսների կառավարման մարմնին:

1-ին մասի 7-րդ կետով պահանջում է միայն հայցադիմումը (ընդ որում «պատճեն» բառի բացակայությամբ հասկացվում է բնօրինակը) ուղարկել ֆինանսերի կառավարման մարմնին, իսկ 2-րդ մասով ոչ թե հայցադիմումը այլ նրա և կից փաստաթղթերի պատճենները:
…շարունակել

Բաժին` Հոդված. 20.01.2013թ.
Առարկա: , , .

Հեղինակ`

Արդյոք ամուսինը և մերձավոր ազգականները ենթակա են պատասխանատվության հանցագործության մասին իմանալ չհայտնելու համար

Արդյոք ամուսինը և մերձավոր ազգականները ենթակա են պատասխանատվության հանցագործության մասին իմանալ չհայտնելու համար:

Անձը, որին քրեական վարույթն իրականացնող մարմինն առաջարկում է հայտնել կամ տրամադրել հանցանք գործելու մեջ իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականների մեղավորությունը հիմնավորող տեղեկություններ կամ նյութեր, իրավունք ունի հրաժարվել նման տեղեկություններ հայտնելուց և նյութեր տրամադրելուց (ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 20-րդ հոդված):

Հանցանք կատարած անձի ամուսինը և մերձավոր ազգականները հանցագործության մասին չհայտնելու համար քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն: (ՀՀ քր. օր.-ի 335-րդ հոդված):

Վերոգրյալից հետևում է, որ ամուսինը և մերձավոր ազգականները հանցագործության մասին չհայտնելու համար ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության:

Բաժին` Մեմո. 15.01.2013թ.
Առարկա: , , , , .

Հեղինակ`

Լրագրողական նյութը որպես քրեական գործով ապացույց

Արդյո՞ք լրագրողական նյութը, որտեղ կասկածյալը խոստովանում է իր կողմից կատարված հանցագործության մասին, կարող է՞ օգտավործվել որպես ապացույց:
ՀՀ Սահմաnադրությունը սահմանում է, որ առանց անձի համաձայնության նրա վերաբերյալ չի կարելի հավաքել, պահպանել, օգտագործել կամ տարածել այլ տեղեկություններ, քան նախատեսված է օրենքով: Արգելվում է անձին վերաբերող տեղեկությունների օգտագործումն ու տարածումը, եթե դա հակասում է տեղեկությունների հավաքման նպատակներին կամ նախատեսված չէ օրենքով (հոդված 23): Սակայն Սահմանադրորթյունը սահմանում է նաև, որ մարդու վերը նշված և մի շարք այլ հիմնական իրավունքները և ազատությունները կարող են սահմանափակվել միայն օրենքով, եթե դա անհրաժեշտ է ժողովրդավարական հասարակությունում պետական անվտանգության, հասարակական կարգի պահպանման, հանցագործությունների կանխման, հանրության առողջության ու բարոյականության, այլոց սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների, պատվի և բարի համբավի պաշտպանության համար (հոդված 43): Այսպիսով, այս սահմանադրորեն պաշտպանվող իրավունքները մեր հարցի համատեքստում անհրաժեշտ է բալանսավորել:
…շարունակել

Բաժին` Մեմո. 08.01.2013թ.
Առարկա: , , , , , .

Հեղինակ`

Ադրբեջանի կողմից Ռամիլ Սաֆարովի ազատ արձակման իրավական գնահատական

Դժվար չէր նկատել, որ քննարկումների մեծ մասը կենտրոնացված է Ադրբեջանի և Հունգարիայի ներպետական օրենսդրության, ինչպես նաև Եվրոպայի խորհրդի 1983թ. Դատապարտված անձանց հանձնման վերաբերյալ կոնվենցիայի վրա։ Եվ թեև դրանք ունեն որոշակի վերաբերելիություն, կարծում եմ, որ քննարկումները գնացել են սխալ ուղղությամբ՝ բաց թողնելով հիմնականը՝ պետությունների պատասխանատվությունը մարդու իրավունքների ոտնահարման համար, ինչպես նաև միջազգային իրավունքի վերագրելիության խնդիրները։ Հենց այդ խնդիրներին կանդրադառնամ ստորև։

(նշեմ, որ վերլուծությունը գրված է ազատ ոճով, մանրամասն խմբագրված չէ, իսկ հղումները հարմարավետության համար արված են պարզապես կայքերի «լինքերի» միջոցով և չեն հարում հղումների դասական կանոններից և ոչ մեկին)

Ընդհանուր միջազգային իրավունք
Միջազգային իրավունքի հանձնաժողովի կողմից կոդիֆիկացված «Միջազգային հակաիրավական արարքների համար պետությունների պատասխանատվության հոդվածները» (այսուհետ՝ Պետությունների պատասխանատվության հոդվածներ կամ ՊՊՀ) սահմանում են վերագրելիության կանոնները (կանոններ, որոնց հիման վրա այս կամ այն գործողությունը համարվում է պետության կողմից կատարված գործողություն և որի հակաիրավական լինելու դեպքում պետությունը կարող է պատասխանատվություն կրել) (http://untreaty.un.org/ilc/texts/instruments/english/draft%20articles/9_6_2001.pdf
…շարունակել

Բաժին` Հոդված. 09.09.2012թ.
Առարկա: , .

«Գնալ Էջի Սկիզբ»

  • Բաժանորդագրվել

    Մուտքագրե՛ք Ձեր էլ.հասցեն:

    Delivered by FeedBurner

    N.B. Ձեր էլ.հասցեին կուղարկվի նամակ` Ձեր գրանցումը հաստատելու համար

  • Արխիվ

  • RSS Վերջին ՄԻԵԴ որոշումները

  • Տարածել