Comments on: Մահվան իրավունք

By: Lendrush

Lendrush — Tue, 06 Jul 2010 17:24:09 +0000

Ավելի ճիշտ կլինի ասել ոչ թե ինքնասպանությունը պատասխանատվություն չառաջացնող արարք է, այլ ինքնասպանության փորձը, երբ անձը անկախ իր կամքից ողջ է մնում, այսինքն եթե ասում ենք ինքնասպանությունը պատասխանատվություն չառաջացնող արարք է, տվյալ դեպքում երբ վերջինս հասնում է իր վերջնական մտադրությանը և վրա է հասնում անձի մահը, էլ ինչ պատասխանատվության մասին է խոսքը, սուբյեկտը ով է???
դրա համար ճիշտ է ձևակերպել հետևյալ կերպ.
ինքնասպանության փորձը պատասխանատվություն չառաջացնող արարք է:
Հարգանքով` Լենդրուշ Հովհաննիսյան

By: Ani Kirakosyan

Ani Kirakosyan — Tue, 06 Jul 2010 15:44:03 +0000

Ես ամենեւին չեմ կարծում, թե ինքնասպանություն գործում են թույլ մարդիկ, հակառակը` … Թույլը մարդը չի կարա ինքն իրան սպանի, դրա համար ուժ ա պետք: Եվ ընդհանրապես, կարծում եմ, կյանքում հնարավոր ա լինեն այնպիսի պահեր, կամ կան այնպիսի ճակատագրեր, երբ ինքնասպանությունը կարող է միակ փրկության ելքը լինել … ասենք մարդը հայտնվում ա այնպիսսի իրավիճակում, երբ ինքնասպանություն գործելով կարող ա կփրկի իր ընտանիքին… (ես էս քոմենթները կարդալուց ֆիլմեր էի հիշում)…:)
Եվ մտածում եմ, որ պետությունը ոչ մի ձեւ չպիտի միջամտի էս հարցում… ի~նչ բժշկական հարկադրանք, ի~նչ բան… տանեն իսկականից գիժ սարքեն…
Հաբեթի մտքի հետ համաձայն եմ. մարդիկ կան, որ պարտավոր են դա անել… ինքնասպան լինել:))))
Իսկ էֆթանազիայի պահով կասեմ, որ միանշանակ էդ հարցին հնարավոր չի պատասխանել… համենայն դեպս ես չեմ կարում կոնկրետ պատասխանը գտնեմ դրա… ամեն դեպք, ամեն ճակատագիր իր առանձնահատկություններն ունի… եղել են, չէ, դեպքեր, երբ 20 տարի հետո առողջացել են, բայց եղել են, որ տարիներ շարունակ կոմայի մեջ ու ոչինչ… ո?րն ա, էլի, ճիշտը, ո?նց իմանալ…
Շատ բարդ հարցեր են… ամեն դեպքում քննարկելը երեւի ճիշտ է, չնայած…

By: Maga

Maga — Sat, 03 Jul 2010 16:52:10 +0000

Ես չեմ փորձի վերը նշված խնդրին իրավաբանական վերլուծություն տալ այն պարզ պատճառով, որ ես իրավաբան չեն:Ես այն կարծիքի եմ, որ բոլոր դժվարությունները մարդու համար են եւ նա կարող է դրանք հաղթահարել,իսկ ինքնասպանությունը շատ հեշտ քայլ է թույլերի համար:Ու եթե դու ունես ապրելու իրավունք չի կարելի հրաժարվել դրանից:
Իմ ասածը չի նշանակում, որ ես մեղադրում եմ ինքնասպանություն գործողներին….ամեն դեպքում ինձ թվում է, մեզանից յուրաքանչյուրը անհրաժեշտ ենք տիեզերքին լիակատար ամբողջություն դառնալու համար եւ միայն մեր բնական մահը չի խաթարում այդ ամբողջության իդյալականությունը:

By: Shushan

Shushan — Sat, 03 Jul 2010 15:59:14 +0000

Կրքերը թեժացան… թեմայից շեղվեցին… ու այստեղ իր «չար» գործն արեց մոդերատորը !!!
Քոմենթի հեղինակի միտքը հանվել է կայքի ադմինիստրատորի կողմից: Հայցում ենք Ձեր ներողամտությունը:

By: Marianna

Marianna — Sat, 03 Jul 2010 15:12:14 +0000

By: Shushan

Shushan — Sat, 03 Jul 2010 14:36:14 +0000

By: Grigor

Grigor — Sat, 03 Jul 2010 14:12:34 +0000

Չե , Գևորգ ջան, մենք իրար չենք հասկանում էս հարցում իհարկե, հաճելի ա բանավիճելը,ես իհարկե ունեմ հակադարձ ասելիք, բայց էլ չեմ շարունակի, նախ որ Շուշանը չնեղանա :), երկրորդն էլ քանի որ արագ չեմ կարում տպեմ, մինչև էտքանը երկար-բարակ գրում եմ, իմը ինձ ա հասնում :) ))))), գուցե մի օր առիթ կլինի, կշարունակենք այս բանավեճը :)

By: Gevorg Hakobyan

Gevorg Hakobyan — Sat, 03 Jul 2010 13:34:57 +0000

Հարկադիր բուժումը նշանակվում է միայն հանցագործություն կատարելու համար (Քր.օր., հ.97): «Հատուկ տիպի հոգեբուժական հիվանդանոցում հարկադիր բուժում կարող է նշանակվել այն անձի նկատմամբ, ով իր հոգեկան վիճակով [վտանգ է ներկայացնում իր] եւ այլ անձանց համար կամ պահանջում է մշտական հսկողություն» (id, հ. 100): «Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում անձի հոգեկան հիվանդությունը, նրա կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը» (id. հ.101(1)). երեք պայմանները պարտադիր են: Անձին հարկադիր բուժման ենթարկելու համար անհրաժեշտ է նրա` հանրության համար վտանգ ներկայացնելը, և պետությունը ձեռք է բերում նրան հարկադիր բուժելու իրավունք, որովհետև հանցագործություն կատարած և ձերբակալված անձը գտնվում է պետության հոգածության ներքո, և վերջինս կրում է այդ անձի կյանքը պաշտպանելու լրացուցիչ պարտավորություն (Keenan v. UK, և այլն): «Չձերբակալված (կամ չկալանավորված)» անձանց նկատմամբ կարծում եմ պետությունը չի կարող կիրառել հարկադիր բուժում: Ձեր առաջարկած խնդիրը այն է, որ եթե ինքնասպանության փորձը քրեականացվի, ապա հարկադիր բուժումը կդառնա կիրառելի: Ես պնդում եմ, որ արարքը քրեականացնել չի կարելի, որովհետև որպես պատիժ դա կհակասի պատժի նպատակներին, իսկ զուտ հարկադիր բուժման նպատակով պատիժ սահմանելը` ողջ քրեական իրավունքի տրամաբանությանը:

By: Grigor

Grigor — Sat, 03 Jul 2010 12:40:24 +0000

Երբ գրել եմ 90-ը, այսինքն 90%-ը :)

By: Grigor

Grigor — Sat, 03 Jul 2010 12:38:12 +0000

Հարգելի Գևորգ, երբ ես ասում եմ հոգեկան խանգարում ունեցող մարդ, ես ինիկատի չունեմ միայն ասենք անմեղսունակ կամ սահմանափակ մեղսունակ,չնայած ինչքան դու կարաս ասես,որ ինքնասպան լինում են նաև առողջ մարդիկ, այնքան էլ ես կարամ ասեմ, որ ինքնասպան լինում են նաև հոգեկան խնդիրներ ունեցող մարդիկ, և ավելի շատ, քան քո կողմից թվարկված պատճառներով, հոգեկան խանգարման բազմաթիվ աստիճաններ կարող են լինել…այո, անշուշտ, ինքնասպանության կարող է գնալ նաև ոչ հոգեկան շեղում ունեցող մարդը, ինչպես նշեցիք կրոնական, գաղափարական և այլ պատճառներով: Հիմա ենթադրենք մի մարդ իրան ուզում ա կամուրջից ցած նետի, որտև ինքը Բուդդայի համար գժվում ա—-վերջիվերջո որն է բժշկական հարկադրանքի իմաստը?. այդ ընթացքում աշխատում են բժիշկներ, հոգեբաններ, հոգեբույժներ, որոնք փորձում են մարդուն հանել սթրեսային, իր համար աշխարհներ ստեղծած, ինչ-որ համոզմունքների վիճակից: Հիմա կոնկրետ այս դեպքում- այդ անձին ոչ թե համոզում են, որ դու մի հավատա Բուդդային, իհարկե ոչ, դավանանքի ազատություն է, այլ փորձում են համոզել, որ եղբայր, էլի դու հավատա Բուդդային, բայց մի գնա ինքնասպանության,կամ եթե քո սիրած աղջիկը քեզ չի սիրում, պետք չի քեզ սպանես, ապրիր և կգտնես ուրիշին, գուցե 10 դեպքից 6-ը հաջողվի, բայց ինչ վատ է որ, գուցե այդ մարդը իսկապես գիտակցի իր այդ սխալները և հետ կանգնի այդ քայլերից, իսկ ինչ վերաբերվում է առանձնահատկություններին, իհարկե դրանք էլ պետք է հաշվի առնվեն և ավելին` արդեն իսկ հաշվի առնված են` քր.օր-ի հոդված 98, որտեղ նշված է հարկադրանքի միջոցների տեսակները` արտահիվանդանոցային բուժում, ընդհանուր հոբեժուրան և հատուկ հոգեբուժարան, սա էլ արդեն առանձնահատկությունները` ըստ կատարված քայլի աստիճանի նշանակել համապատասխան բուժում , այսինքն երբ ես առաջարկում եմ բժշ. հարկադրանքի միջոցի կիրառում, որպես մեխանիզմ, ես դա միայն ինիկատի չունեմ ասենք անձին վերցնեն, տանեն հատուկ հսկողության խուց գցեն և ասեն դու պետք է բուժվես, ես դա ներկայացնում եմ միայն կմախքը, բնականաբար պետք է հաշվի առնվի ամեն ինչ, հո դա մեկ երկու օրվա գործ չի լինելու, դատական քննություն է լինելու, փորձաքննություններ, մասնագետներների կարծիքներ, հոգեբուժական եզրակացություններ և այլն ( մենակ չասեք որ էտ ընթացքում ինքնասպանության փորձ անողը մի հատ էլ կանի :) ) համենայն դեպս սա իմ կարծիքով միակ հարմար տարբերակն է, սա ավելի լավ է, քան ոչինչ չանելը: Իսկ ինչ վերաբերվում է անմարդկային վերաբերմունքին, ես դա անմարդկային չեմ համարում,այսօր հոգեբուժարաններում գտնվողների 90 -ը մեզ կասի, որ իրենք առողջ են, որ իրենց ստիպելով են այստեղ պահում, դա անմարդկային է և այլն, և այլն, դա նախ և առաջ մարդու համար է արվում, ուրիշ բան , եթե նա այդպես էլ դա չընդունի և էլի դիմի այդ քայլին, բայց համենայն դեպս կարելի է փորձել, նորից եմ կրկնում` մշակելով համապատսխան մեխանիզմներ և հաշվի առնելով յուրաքանչյուրի առանձնահատկությունները: