Մուտք/Ելք
Բելլուտն ընդդեմ Գերմանիայի: Ողջամիտ ժամկետի իրավունքի պաշտպանության արդյունավետ միջոցի բացակայությունը ՄԻԵԿ խախտում է: ՄԻԵԿ հոդված 13
Բելլուտը 2004թ. սկսում է ամուսնալուծության գործընթաց, որը գերմանական դատարաններում տևում է մինչև 2010թ.: Գերմանիայում հնարավոր չէ դիմել ներպետական դատարան` իրավունքի պաշտպանության ողջամիտ ժամկետի հարցով: Այսպիսով Բելլուտը 2009թ. դիմում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան ընդդեմ Գերմանիայի:
Բելլուտը մասնավորապես պնդում է, որ Գերմանիան խախտել է իր` ՄԻԵԿ 13-րդ հոդվածով ճանաչվող իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցի իրավունքը, որովհետև գերմանական օրենսդրությունը չի նախատեսում բողոք ներկայացնելու հնարավորություն որևէ ներպետական դատարանի` իրավունքների պաշտպանության ողջամիտ ժամկետի խախտման հարցով (ՄԻԵԿ հոդված 6)*:
…շարունակել
Բաժին` Բրիֆ. 25.07.2011թ.
Առարկա: արդար դատաքննության իրավունք, իրավունքի պաշտպանության արդյունավետ միջոց, Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիա, ողջամիտ ժամկետ.
«հասցե»
ՍԴՈ-935: Քր.դատ. օրենսգրքի 426.1-րդ հոդվածի 1-ին մասը Սահամանդրությանը հակասող և անվավեր այնքանով, որքանով...
2010թ. մինչդատական վարույթում կարճված քրեական գործի հետ կապված ի հայտ են եկել նոր հանգամանքներ: Դատախազը որոշում է կայացրել նոր վարույթ հարուցել, սակայն ՀՀ Քրեական դատավարության 426.1 հոդվածի 1-ին մասը` «նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքներով վերանայման ենթակա է միայն օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը» թույլ չի տալիս դա անել մինչդատական վարույթում կարճված գործի դեպքում: 2010թ. սեպտեմբերի 27-ին ՀՀ Գլխավոր դատախազը դիմել էր ՀՀ Սահամանադրական դատարան` ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի ՀՀ Սահմանադրությանը համապատասխանության հարցը որոշելու վերաբերյալ դիմումով
…շարունակել
Բաժին` Բրիֆ. 10.07.2011թ.
Առարկա: սահմանադրական, քրեադատավարական.
«հասցե»
Չերիշն ընդդեմ Հունգարիայի: Խղճի ազատություն: Դիմումը` ենթակա մերժման:
Սանդոր Չերիշը հունգարացի դատավոր է: 1996թ. հանդես գալով ոստիկաններ Վ.-ի և Պ.-ի հանդեպ քրեական գործով դատավոր, Չերիշը ինքնաբացարկ է հայտնում այդ գործով ինքն իրեն անկողմնակալ համարելու հիմքով: Չերիշի ինքնաբացարկը մերժվում է Հունգարական Ռեգիոնալ Դատարանի կողմից, պատճառաբանությամբ, որ մեղադրյալների պաշտոնեական կարգավիճակի մասին իմացությունը կամ Պ.-ի կողմից մեկ անգամ անպատվելու հանգամանքը չեն կարող լինել հիմնավոր` ինքնաբացարկ հայտնելու համար: 1997թ. Պ.-ն է ներկայացնում բացարկի միջորդություն, որը նույնպես մերժվում է: 1998թ. Չերիշը կարգապահական պատասխանատվության է արժանանում գործը չքննելու և ձգձգելու համար
…շարունակել
Բաժին` Բրիֆ. 27.03.2011թ.
Առարկա: Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան, Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիա, մտքի խղճի դավանանքի ազատություն, նախադեպ, Սանդոր Չերիշ.
«հասցե»
ՀՀ Վարչական դատավարության օրենսգրքի 141-րդ հոդվածը մասամբ ճանաչվել է հակասահմանադրական: ՍԴՈ-936
Դիմողները 02.10.2009թ. ՀՀ Վարչական դատարան են դիմում ՀՀ Կառավարության որոշումն անվավեր ճանաչելու պահանջով. միաժամանակ դատարանին միջնորդում են գործը քննել բանավոր ընթացակարգով: Վարչական դատարանը դիմողների պահանջը քննում է գրավոր ընթացակարգով և մերժում է: Դիմողները բողոքարկում են Վարչական դատարանի որոշումը գործի բանավոր քննության անհրաժեշտության համատեքստում դատավարական նորմի սխալ կիրառման հիմքով: 05.05.2010թ. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերադարձնում է բողոքը, պատճառաբանելով, որ ՀՀ Վարչական դատավարության օրնսգրքի 141-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն «նորմատիվ իրավական ակտի իրավաչափությունը վիճարկելու վերաբերյալ գործերով վարչական դատարանի դատական ակտերը կարող են բողոքարկվել [...] միայն նյութական իրավունքի խախտման հիմքով»:
Դիմողները դիմում են ՀՀ Սահմանադրական դատարան` ՀՀ Վարչական դատավարության օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 1-ին մասի դրույթները ՀՀ սահմանադրությանը հակասելու հարցով:
…շարունակել
Բաժին` Բրիֆ. 15.02.2011թ.
Առարկա: Դատական սխալ, իրավունքների արդյունավետ պաշտպանություն, իրավունքների պաշտպանության արդյունավետ միջոց, սահմանադրություն.
«հասցե»
Պետական տուրքի մասին օրենքի 22 հոդվածը` հակասահմանադրական: Պետական տուրքից ազատելու արտոնություններ: Դատական պաշտպանության իրավունքի խախտում: ՍԴՈ-929
…շարունակել
Բաժին` Բրիֆ. 16.01.2011թ.
Առարկա: Դատական պաշտպանության իրավունք, հոդված 18, հոդված 19, պետական տուրքի մասին օրենք, սահմանադրություն.
«հասցե»
Սահմանադրությունը բացառություն չի նախատեսում: ՍԴՈ-926
2010թ. հունիսի 11-ին ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպանը դիմել էր ՀՀ Սահմանադրական դատարան` ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 284-րդ հոդվածի 1-ին մասի` «[ա]նձանց նամակագրության, հեռախոսային խոսակցությունների, փոստային հեռագրական և այլ հաղորդումների գաղտնիության իրավունքի սահմանափակում նախատեսող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումները, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ խոսակցության մասնակիցներից կամ հաղորդակցվողներից մեկը նախապես դրանք լսելու կամ վերահսկելու համաձայնություն է տվել, կարող են իրականացվել միայն դատարանի որոշմամբ» նորմի ՀՀ Սահմանադրությանը համապատասխանության հարցը որոշելու վերաբերյալ դիմումով
…շարունակել
Բաժին` Բրիֆ. 03.12.2010թ.
Առարկա: ապացույց, Դատավարություն, իրավունք, խոսակցությւոն, Հակասահմանադրական, հեռախոս, մարդու իրավունքների պաշտպան, նամակագրություն, որոշում, Սահմանադրական դատարան, սահմանադրություն, ՍԴՈ-926, փոստ, քրեական, օմբուդսմեն, օրենսգիրք, օրենք.
«հասցե»
Նախովան և այլոք v. Բուլղարիայի: Հրազենի կիրառումը ձերբակալության ժամանակ: Համաչափության թեսթ:
Անգելովն ու Պետկովն` շինարարական զորքերի ծառայողներ, 1996թ. ձերբակալվել էին ծառայությունից չթույլատրված բացակայությունների համար և դատապարտվել կարճ ժամկետներով ազատազրկման ոչ վտանգավոր արարքների համար: Նույն թվին Անգելովն ու Պետկովը, աշխատելիս լինելով բանտից դուրս գտնվող շինարարական օբյեկտում` փախչում են և գնում Անգելովի տատու գյուղ: Ռազմական ոստիկանույթունը հայտարարում է հետախուզում (§§9-12) և շարժվում գյուղ, որտեղ էլ հայտնաբերում է փախածներին: Ոստիկանույթան` տանը մոտենալիս` Անգելովն ու Պետկովը դիմում են փախուստի (§§16-20): Բուլղարիայի օրենսդրությունը թույլատրում է հրազենի կիրառումը նախազգուշացումից հետո, սակայն ռազմական ոստիկանույթան աշխատակիցները նույն օրենսդրությամբ պարտականություն են ունենում պաշտպանել կյանքը և օգնել վիրավորներին (§86): Անգելովն ու Պետկովը լինում են անզեն (§99): Մի քանի զգուշացումից հետո, երբ փախնողները կանգ չեն առնում, ոստիկանների կողմից կրակ է արձակվում: Հրազենի օգտագործումը, ըստ կրակող աշխատակցի, ուղղված է լինում փախնողների ոտքերին: Սակայն գնդակի` կենսական օրգաններին կպնելու պատճառով, Անգելովին և Պետկովին պատճառվում է մահ (§§20-30): Մահացածների հարազատները` Նախովան և այլոք, դիմում են Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան (§1)
…շարունակել
Բաժին` Բրիֆ. 02.11.2010թ.
Առարկա: արարք, իրավունք, համաչափություն, Հումոր, հրազեն, հրազենի օգտագործում, ձերբակալում, Մարդու իրավունքներ, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան, ՄԻԵԴ, Նախովա, Նախովան և այլոք ընդդեմ Բուլղարիայի, Պետկով, վտանգ, փախնող, օրենք.
«հասցե»
Հարությունյան v. Հայաստանի: Անօրիանական ապացույցի թույլատրելիություն, արդար դատաքննության իրավունքի խախտում:
1999թ. Հարությունյանի նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվում սպանության մեղադրանքով: Ոստիկանությունը հարցաքննում է ինչպես Հարությունյանին, այնպես էլ երկու վկայի, որի ընթացքում վերջիններիցս վկայություն է կորզում խոշտանգման միջոցով (§§8-16): Բացի վկայություններից ձեռք են բերվում նաև Հարությունյանի մեղքը հաստատող այլ ապացույցներ: Չնայած այն փաստին, որ դատական կարգով հաստատվում է խոշտանգման հանգամանքը, սակայն 1999-2002թթ. առաջին ատյանի դատարանում, ինչպես նաև 2003թ. Վերաքննիչ դատարանում, ի թիվս այլոց, խոշտանգման արդյունքում ձեռք բերված վկայությունները գնահատվում են որպես ապացույց (§§16-42): 2003թ. Վճռաբեկ դատարանը վճռում է, որ խոշտանգմամբ ձեռք բերված ապացույցների կիրառումը եղել է անօրիանական, սակայն հաստատում է Հարությունյանի մեղքը այլ ապացույցների հիմքով (§§43): Հարությունյանը 2003թ. դիմում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան
…շարունակել
Բաժին` Բրիֆ. 28.10.2010թ.
Առարկա: ապացույց, իրավունք, Խոշտանգում, Հայաստան, Հարությունյանն ընդդեմ Հայաստանի, Մարդու իրավունքներ, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան, ՄԻԵԴ, Միշա Հարությունյան, նախադեպ, օրիանականություն.
«հասցե»
Պարտավոր է հայտնել ինքնաբացարկ
«Հանրապետություն» կուսակցությունը վեճով դիմել էր ՀՀ Վարչական դատարան: Դատարանում կուսակցությունը դատավորին ինքնաբացարկ հայտնելու միջնորդություն էր արել, որը մերժվել էր: Այնուհետև վճռի հրապարակման օրը Վարչական դատարանը որոշել էր գործը վերսկսել, իսկ դատավորը հայտնել էր ինքնաբացարկ (ՍԴՈ-918, էջ 4):
Մեկ այլ գործով, Ն. Սահակյանը վեճով դիմել էր Լոռու մարզի Ընդհանուր իրավասության դատարան: Դատական նիստի ընթացքում նախագահող դատավորին Սահակյանը ներկայացրել էր ինքնաբացարկ հայտնելու միջորդություն, որը մերժվել էր: Սահակյանը բողոքարկել էր վերաքննության, այնուհետև վճռաբեկության կարգերով, ՀՀ Վերաքննիչ ու Վճռաբեկ դատարանները բողոքը վերադարձրել էին, քանի որ ըստ առկա պրակտիկայի ինքնաբացարկի վերաբերյալ որոշումների դեմ բողոք բերելու իրավունքը կիրառելի է միայն դատավորի
…շարունակել
Բաժին` Բրիֆ. 15.10.2010թ.
Առարկա: Բացարկ, Դատական օրենսգիրք, Դատարան, ինքնաբացարկ, իրավունք, Հայաստան, սահամանադարական դատարան, սահամանադրություն, սահմանադրական, ՍԴ, ՍԴՈ-918, քաղ, քաղաքացիական, օրենսգիրք, օրենք.
«հասցե»
Sarukhanyan v. Armenia: Կոնվենցիայի հ.35-ի կիրառում: Իրավական պաշտպանության ներպետական միջոցների սպառում: Համառոտած հատված Սարուխանյանի գործից
…շարունակել
Բաժին` Բրիֆ. 20.09.2010թ.
Առարկա: Դատարան, Ընտրություններ, իրավական, իրավական որոշակիություն, իրավունք, Հայաստան, հոդված 35, Մարդու իրավունքներ, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան, ՄԻԵԴ, միջոցներ, նախադեպ, ներպետական, ներպետական իրավական միջոցների սպառում, Սարուխանյան, Սարուխյան, սպառված, քաղաքացիական, օրենք.
«հասցե»
